365 dagen had ik de tijd om een stukje te schrijven over hoe het is om zonder zelfmoordgedachten te leven. Dat is hoe lang ik het nu al doe. Geheel onverwacht had ik het grotendeels al af - mijn oud-docenten zouden trots zijn. Die trots is echter van korte duur,
April doet wat hij wil. En in dit geval was dat een tripje naar Londen, een broodnodige vakantie naar de planeet Roadburn, jezelf in Duitsland wanen en tussendoor heel veel hoesten waardoor ik ongetwijfeld de ziekste buikspieren ooit ga krijgen - met de nadruk op ziekste. Londen stond als eerst op
Een van mijn favoriete bands is Underworld. Ooit begonnen als Freur, met hun zoetsappige "hit" Doot Doot die te horen was in Vanilla Sky. Later bekend van het ietwat minder zoetsappige Born Slippy, hét nummer van Trainspotting. De boomers onder ons zullen schreeuwen dat elektronische muziek geen échte
Het is nu een maand dat we ons nieuwe stekje in Bergen op Zoom ons thuis kunnen noemen. Althans, als dat de definitie van thuis is. Als dat de plek is waar je je nieuwe inboedel hebt staan met dank aan een aantal superlieve mensen, dan is dit ons thuis.
Rouw om het verlies van een dierbare is iets dat iedereen meemaakt in het leven, soms wat eerder of intenser. Gebeuren zal het. Wat zich daarna ontvouwt is minder een gegeven. Ieder gaat hier op hun eigen manier mee om, door de unieke rugzak die je met je meedraagt. Mijn
Met nog maar 3(!) weken te gaan tot de verhuizing, loopt mijn hoofd soms een beetje over van alle dingen die er nog moeten gebeuren. Schrijven schiet er dan vaak als eerste bij in, en dat is spijtig - althans voor mij, niet voor jullie. Het is een goede uitlaatklep: op
Het jaar begon met allerlei mirakels: het woord “futanari” op nationale radio zeggen, Sybrand in een donutkostuum, de plotselinge absentie van herbelevingen en je gelukkig voelen wanneer je George Michael luistert op de fiets in de sneeuw. Allemaal ongeloofwaardig, maar ik ga er toch wat over zeggen. Allereerst de donut:
Toen we op 25 december voet zetten in onze tuin om plaats te maken voor ons tuinhuisje, kwamen we in een merkwaardig predicament terecht: het tuinhuisje dat klaar lag om opgebouwd te worden, was verdwenen. Lang verhaal kort: Rob heeft zeer ijverige werknemers, en als je zegt dat ze de
Een goed verhaal is vaak ofwel lekker kort (doen we verder helemaal niks mee), of kent een aantal plotwendingen. Dat het verhaal rondom mijn fysieke gesteldheid meer een omnibus van 69 delen is in plaats van een pamflet wist ik al, maar dit is een plotwending die ik wel en
Laat ik maar met de deur in het verbouwde huis vallen: schrijven is er wat bij ingeschoten. Niet omdat ik druk bezig ben met de Bob de Bouwer uithangen, daar hebben we immers een aannemer voor - iets met werkpaarden en luxepaarden. En ik ben een frikandel. Dat is hoe ik
Na zo'n kutdag hoop je altijd dat het daarna beter wordt. Of, in termen van mijn moeder, dat je weer herrijst uit de dood. Dat deed ik wel een beetje vanochtend, maar de dood is nooit ver weg. Het plan was om in de middag naar de trappenman
Dag 2 van de Grote BoZ show! Vandaag op het programma: niet zoveel. Waar Geert een vakantie naar Snurkije nam, lag ik urenlang te draaien om vervolgens na 3 uurtjes klaarwakker te zijn. Niks geks gezien mijn PTSS, maar wel vervelend dat dit al weken steeds erger lijkt te worden.